Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/8946 K.2012/5517

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23/1. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olması ve 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafii yönünden yasa yoluna başvuruda ve merciide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Hükümlü ... hakkında kurulan 01.07.2003 gün ve 2002/35 Esas 2003/16 Karar sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; her ne kadar Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 26.12.2005 tarihli bozma ilamında bozmadan adı geçenin de yararlanmasına karar verilmiş ise de, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada suça sürüklenen çocuk ...'e ilişkin ilk hükmün, adı geçen suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca değerlendirme yapılması için iadesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'in tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.