Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/10696 K.2013/24939

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanık hakkında müşteki ...'a yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianamede düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın tüm aşamalarda ruhsal sorunları bulunduğunu ve psikolojisinin bozuk olduğunu beyan etmesi karşısında; adı geçen sanığın 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı araştırılarak yöntemince raporla saptanıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suçta kullanılan eşyalar müsadere edilirken emanet numarasının yanlış yazılması,

Kabule göre de;

4- Sanığın atılı suçu kabul etmemesi ve müşteki ...'ın evine geldiğinde anahtarını bulamayarak içeriye yarım açık tuvalet penceresinden girdiğini beyan etmesi karşısında sanığın haksız yere elinde bulundurduğu anahtar ile atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasanın 142/2-d maddesinin uygulanması,

5- Sanığın şüphe üzerine yakalandığında müşteki ...'un işyerinden aldığı bilgisayar monitörünü bıraktığı kişiyi kolluk görevlilerine söyleyerek suça konu monitörün müştekiye iadesini sağlaması karşısında, adı geçen müştekiye TCK'nın 168/4. maddesi gereği kısmi iadeye rızası olup olamadığı sorulmadan ve etkin pişmanlık hükümleri tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,