Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/13497 K.2013/38778

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-g,143 maddesine uyan hırsızlık suçunun yanısıra aynı yasanın 116/1-4,119/1-c maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçu ve yakınma bulunduğu için TCK'nun 151/1 maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilerek, mala zarar verme suçu yönünden usulüne uygun şekilde uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra.

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, her durumda 765 sayılı TCK’nın lehe olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-g,143 maddesine uyan hırsızlık suçunun yanısıra aynı yasanın 116/1-4,119/1-c maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçu ve yakınma bulunduğu için TCK'nun 151/1 maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilerek, mala zarar verme suçu yönünden usulüne uygun şekilde uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra.

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, her durumda 765 sayılı TCK’nın lehe olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

765 sayılı TCK’nın 81/1. maddesi ile yapılan uygulamada, tekerüre esas alınan Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/03/2002 tarih 2001/395 E- 2002/65 K sayılı erteli mahkumiyetinin Simav Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2005 tarihinde kesinleşen 2004/219 esas sayılı dosyasındaki mahkumiyet kararı ile çektirilmesine karar verildiği ve infazınında 10.05.2005 tarihinden sonra olması gerektiğinin anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında bahsi geçen ilamın tekerrüre esas alınarak 765 sayılı TCK'nın 81/1-3 maddesiyle uygulama yapılması,