KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2012/14629 E., 2013/30965 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Mükerrir olan sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar bir şekilde infazdan sonra 1 yıl denetim süresi belirlenmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
hüküm fıkrasındaki tekerrür uygulaması ile ilgili kısımdan “ sanığın 5275 sayılı ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı hakkındaki kanunun 108/4 maddesi gereğince hakkında verilen cezanın infazından sonra başlamak üzere takdiren 1 yıl süre ile bir uzman kişi görevlendirilerek denetim altında bulundurulmasına ve 5275 sayılı kanunun 108/5 maddesi gereğince belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanmasına ” şeklindeki tümce çıkarılarak yerine “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2012/14629, K. 2013/30965, 31 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama