Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/15030 K.2013/23313

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken yasa maddesinin hüküm fıkrasında 116/1 yerine 116/2 olarak, yine suç adının işyeri dokunulmazlığının bozmak olarak gösterilmesi gerekçe incelendiğinde mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek daha ağır olan cezayı içeren birden fazla mahkumiyet hükmünün bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamların kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı suretleri getirtilerek daha ağır olan ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından ve tekerrüre esas alınan ilamdaki miktar bakımından kazanılmış hakkın korunması gerektiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye ait olduğu düşünülmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7 maddesi gereğince “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,