Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/16688 K.2013/23614

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekilerin, suça sürüklenen çocuğun babasının kapıcılık yaptığı apartmana misafirliğe gittikleri, eve dönmek üzere dışarı çıktıklarında kapı önünde ayakkabılarının olmadığını gördükleri, müştekilerin misafirliğe geldikleri daireye girerken suça sürüklenen çocuk tarafından görüldüğüne dair dosyada delil olmadığı gibi ayakkabıların iki ayrı kişiye ait olup olmadığı hususunun da suça sürüklenen çocuk tarafından bilinip bilinmediğinin belli olmadığı, böylelikle 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun eylemi tek suç oluşturduğu halde eylemin iki ayrı suç kabul edilerek fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Son oturumda, suça sürüklenen çocuk müdafinin, lehe yasa hükümlerinin uygulanması yönündeki talebi karşısında, yetersiz gerekçeyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 62 maddesinin uygulanmaması,