Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/1736 K.2013/14354

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve durulma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, dosya içeriği ve oluşa göre eylemin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 35. maddesindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 151/1. maddesindeki suçu da oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek,

5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca mala zarar verme suçu ile ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin de değerlendirilmesi sonucunda, uygulamaya göre lehe Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu ve her durumda 765 sayılı TCK’nın açıkça sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,