Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/1778 K.2012/9310

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 145, 168, 31/3, 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 50/1-d maddesi gereğince kısa süreli hapis cezasının internet kafelere gitmesinin yasaklanması tebdirine çevrilmesine dair Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2005 tarihli ve 2005/160-1004 sayılı kararının kesinleşmesi üzerine, tedbirin uygulanması için çıkartılan tebligatı almadığı ve yeni adresini Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğüne bildirmediği,

böylelikle seçenek yaptırımın gereklerini yerine getirmediğinden bahisle 2 ay 15 gün hapis cezasının tamamının derhal infazına ilişkin aynı Mahkemesinin 19/11/2007 tarihli ve 2005/160 esas, 2005/1004 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 11/10/2011 tarih ve 2011/12659/52132 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/01/2012 tarih ve 2011/366355 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesindeki "... fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış ... bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez.

Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." biriçimindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanun'un 50/6-7 madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kayden 22/09/1989 olup, suçun işlendiği 31/10/2004 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan sanığın kısa süreli hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tedbirinin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Sanık hakkında verilen ek kararın savunma hakkını kısıtlar şekilde duruşma yapılmaksızın verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ