Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/18213 K.2012/20312

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda. Ali Yılmaz’a yönelik fiili nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek fahiş), 59; ...’e yönelik olarak aynı Yasanın 493/1, 522 (pek hafif), 59 ve ...’a yönelik olarak ta 493/1, 522 (pek hafif), 59, 71, 95/2 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin ...

2 Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.06.2006 tarih 112-349 sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 30.04.2012 tarih ve 2011/30308-2012/10085 sayılı ilamı ile, müştekiler ... ve ...’a yönelik eylemleri nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 95/2 maddesinin karşılığının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde düzenlenmesi ve anılan maddede erteli para cezalarının infazı konusunda bir hüküm bulunmaması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 51. madde hükümlerine aykırı olarak erteli para cezasının aynen infazlarına karar verilmesi nedeniyle bozma ve düzeltilerek onanması,

müşteki Ali Yılmaz’a yönelik eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu, kabule göre de;

sanığın şahsi çeviklikle balkona tırmanıp balkona açılan kapıdan girip içeriden müştekiye ait oto anahtarını da çalıp bu anahtarla park halindeki otoyu çalmak şeklinde gerçekleşen eyleminin 765 sayılı TCK’nın 493/1-2-son maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi ve 765 sayılı TCK'nın 95/2 maddesinin karşılığının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde düzenlenmesi ve anılan maddede erteli para cezalarının infazı konusunda bir hüküm bulunmaması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 51. madde hükümlerine aykırı olarak erteli para cezasının aynen infazlarına karar verilmesi nedeniyle bozulması yönündeki kararına karşı,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.06.2012 tarih ve 2006/290148 sayılı yazısı ile, sanığın müştekiler ... ve ...’a yönelik eylemleri nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 95/2 maddesi gereğince erteli para cezasının aynen infazına karar verilmesine dair hüküm fıkrasının aynen bırakılarak mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih 2012/1148-1697 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101.maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2012 tarih ve 2006/290148 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 30.04.2012 tarih ve 2011/30308-2012/10085 Karar sayılı, sanığın müştekiler ... ve ...’a yönelik eylemleri nedeniyle verilen bozma ve düzelterek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerini olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, kişisel çeviklikle müştekiye ait apartman

dairesine balkon kapısından girmek suretiyle hırsızlık yapmak eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen “özel beceri” olarak nitelendirilemeyeceği, sanık hakkında lehe yasanın belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi ile değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522/1 (pek hafif) maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b, 143, 53; 116/2-4, 119/1-c, 53; 151/1, 53 maddesinde düzenlenen hırsızlık, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 maddesi ile yapılan uygulamanın her durumda sanık lehine olması nedeniyle, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.