Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/19823 K.2013/31803

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde müştekiye ait park halindeki aracın camını kırarak araç içerisinden hırsızlık yapması şeklinde gerçekleştirilen eylemin TCK.nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturması karşısında, anılan Yasanın 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması, sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 29/6/2005 tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 1.6.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, 5237 sayılı TCK'nın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aynı Yasanın 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,