Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/21328 K.2013/35923

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın işlediği kanaatine varılan hırsızlık suçu ile ilgili olarak kararın gerekçesinde suçun “haksız yere ele geçirdiği anahtarla” işlendiğinin belirtildiği halde uygulama maddesinin TCK'nın 142/2-d maddesi yerine 142/2-b olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın mahkemedeki savunmasında, müştekinin de çalıştığı işyerinde kaynakçı olarak çalıştığını ve ücret alacağını alamadığından müştekinin zilyetliğinde olan aracın anahtarını aldığını beyan etmesi ve müştekinin hazırlıktaki ifadesinde sanığın olay günü yanına gelerek alacağını alamadığını ve gemide para yapacak şeyleri alacağını söylediğini ifade etmesi karşısında, mahkemece sanığın kaynak işlerini yaptığı geminin ortaklarından ve çaldığı aracın adına kayıtlı olduğu ...'nun eşi olan ...'nun tanık sıfatıyla dinlenilerek sanığın yaptığı işin karşılığı olarak ücret alacağı olup olmadığının sorulması,

sanığın ise yaptığı kaynak işi karşılığında ücretini kimden aldığı husularının sorulması için yeniden dinlenilmesi, sonucuna göre hırsızlık suçunun TCK'nın 144/1-b maddesi kapsamında işlenip işlenmediği araştırılmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de; 1-Hırsızlık suçuna konu çalınan eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Sanığın savunmasında suça konu aracı bulunduğu yerden saat 19:00 sıralarında aldığını beyan ettiği, suç tarihinde güneşin batış saatinin Pendik İlçesinde 16:39 olduğu dikkate alındığında suçun gece işlendiği halde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

3-Sanığın ... garajlarının karşısındaki cepte park halindeyken çaldığı aracı olaydan 2 gün sonra yine aynı yere götürüp bıraktığı, kolluk görevlilerinin araçtan şüphelenip sorguladığında aracın çalıntı kaydı olduğunu tespit edip aracın yanında bekledikleri esnada sanığın aracın yanına geldiği, sanığın beyanında aracı teslim etmek için geri götürdüğünü ve sesini açıktaki gemiye duyurmak için bağırdığı esnada aracın yanında polisleri gördüğünü ve aracın yanına gittiğini beyan ettiği, oluşa ilişkin sanığın savunmasının hayatın olağan akışına uygun olduğu ve savunmanın aksini kanıtlayan bir delilin de bulunmadığı,

sanığın 2 gün boyunca kullandığı aracın yakıt bedelini ise tazmin etmediği dosya kapsamından anlaşılmakla kısmi iade sebebiyle, müştekinin ceza indirimine rızasının olup olmadığının sorulmasından sonra sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,

4-TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

5-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Tuzla Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2003/292 esas ve 2003/356 karar sayılı ilamına konu kasten yaralama suçundan verilen hükümlülüğün 27/04/2004 tarihinde infaz edildiği anlaşılmakla, TCK'nın 58/2-b maddesi uyarınca bu tarihten incelemeye konu suçun işlendiği 07/12/2008 tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçtiği hususu göz ardı edilip, sanık hakkında söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,