Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/22455 K.2013/5343

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tekerrüre esas alınan Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/124 Esas ve 2007/1210 Karar sayılı ilamı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 6 ay, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 2 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; bu suçların içerinden en ağır cezayı içeren hükümlülüğün esas alınması yerine toplam cezanın tekerrür uygulamasına esas alınması;

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/4,5,6. maddesine göre, mükerrir sanık hakkında, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili karar verecek mahkemeye ait olduğu anlaşılmakla, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazdan sonra 3 yıl denetim süresi belirlenmesi;