Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/23755 K.2012/28319

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde müşteki ve çalışanlarının suça konu işyerinden saat 18.20 sıralarında ayrılıp ertesi sabah saat 07.30 sıralarında işyerine geldiklerinde suçun meydana gelmiş olduğunu anlamış olmaları, Adli Tıp Kurumunun dosyada bulunan 29.09.2011 tarihli yazısında, suç tarihinde güneşin suç yerinde yaz saatinde saat 19.41'de batıp ertesi sabah saat 04.53'de doğmuş olduğunun belirtilmiş olması karşısında; "şüpheden sanık yararlanır" genel hukuk ilkesi ışığında suçun gündüz vakti meydana geldiği kabul edilerek, suçun gece vakti meydana geldiği yönündeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın 765 sayılı TCK'nın 493/1,522. maddelerine uyan hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturduğu gibi zamanaşımı süresi bakımından 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinin aynı Yasanın 66/1-e. maddesi uyarınca 8 yıllık asli, 67/4. maddesine göre 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresine bağlı olup bu sürelerin karar ve inceleme tarihleri itibariyle henüz dolmamış olması,