Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/24346 K.2014/587

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar S.. K.. ve S.. K..'un depoya gitmediklerini savunmalarına, sanık B.. K.. ve E.. K..'un depoya gittiklerini ancak, başkasına ait olduğunu öğrendiklerinde birşey almadan döndüklerini savunmalarına; sanık Z.. A..'ın soruşturma aşamasında depodan malzeme almadıklarını belirtip, işyerinin daha önceki sahibi ile arasındaki hukuki ilişkiden bahsetmemesine rağmen yargılamada daha önce bu yerden malzeme aldığını ve S.. K.. ile S..

K..'u çağırıp orada bulunan çöp tenekesi gibi hurdaları ve bazı demir parçalarını almalarını söylediğini savunmasına, tanık S.. A..'ın aşamalarda değişmeyen ifadesinde suç tarihi ve saatinde sanıkları kamyonla birlikte depoda ve kamyon kasasında demir hurda malzemeler olduğu halde gördüğüne dair beyanlarına ve katılana ait bir kısım malzemenin sanık B..

K..'un işyerinde yapılan aramada ele geçmesi ve katılanın bu malzemeleri teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında, yüklenen suçtan hükümlülükleri yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,