Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/24400 K.2013/40050

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığa iddianame okunmadan, okunmuşsa bu husus tutanağa geçirilmeden talimat yoluyla 02.02.2010 tarihinde sorgusu yapılmak suretiyle 1412 Sayılı CMUK'nun 236 ve 5271 sayılı CMK’nın 191/3-b maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kollukça şüphe üzerine yakalandığında, suçunu kaçamaklı olarak ikrar ederek üzerinden çıkarttığı paralardan 100 TL'nin mağdura ait olduğunu söyleyerek iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden sanık hakkında yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

3-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

4-Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,