Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/26525 K.2013/39000

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından hüküm kurulurken adli para cezasının yanında 5395 sayılı yasaya göre tedbire de hükmedildiği bu suretle atılı suçlara ilişkin hükümlerin kesin nitelikte olmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca '' iki yıl veya daha az süre ile hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezasının ertelenebileceği'' hükmü karşısında; sonuç olarak adli para cezalarına mahkum edilen suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezalarına ilişkin hükümlerin ertelenmesine yasal olanak bulunmadığının gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11/1. maddesi gereğince aynı kanunun 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden olayımızda ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı kanunun 5/1-b gereğince eğitim tedbirinin uygulanması ve aynı kanunun 5/3. maddesi gereğince ayni ve nakti yardım yapılması yönünde karar verilmesi,