Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/2702 K.2012/6422

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: A- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükümlü ... hakkındaki 23.09.2004 gün ve 2003/957-2004/694 sayılı hükmün kesinleşmesinden sonra aynı dosyada sanık olan ... ve ...’e ilişkin ilk hükmün, bu sanıklar tarafından temyiz edildiği, Yargıtay C.

Başsavcılığınca 27.01.2007 tarihinde, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren yasalar uyarınca değerlendirilmesi için dosyanın iade edilerek mahkemesine gönderilmesi üzerine hükümlü ... hakkındaki önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hakkında verilen hüküm kesinleşmiş olan ...’in Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18.11.2005 tarihli talebi üzerine dosya üzerinde inceleme yapılarak 29.12.2005 tarihli ek kararla 5237 sayılı Kanunun 142/1-b, 143, 62 maddesi gereğince 1 yıl 13 ay hapis cezasına mahkum edildiği de atlanıp, tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır.

Kurulan bu ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE,

B- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında yakınma bulunduğu için aynı Yasanın 151/1. maddesine uygun mala zarar

vermek suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi her durumda 765 sayılı TCK'nın lehe olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiş ve sanıklar hakkında 765 sayılı TCK’nın 59. maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının 2 sene 2 ay 20 gün yerine 1 yıl 14 ay olarak belirlenerek sonuçta eksik cezaya hükmedilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.