Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/2890 K.2013/11907

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verildiği halde, gerekçeli kararın son paragrafında, “Sanığın müsnet suçları işlediğinin sabit olmadığı vicdani kanaatine ulaşılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.” denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması, 2- Kabule göre de; a- Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim uygulanırken, 1/4 ile 3/4 oranları arasında indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmiş olması,

b- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmedilen hapis cezasının kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımına çevrildiği, 01.03.2008 tarihli ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 106. maddesi 4. fıkrasında yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez.

Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, seçenek yaptırımı yerine getirmeyen çocuk suçlu hakkındaki tedbirin anılan maddenin 11. fıkrası uyarınca para cezasına çevrilmesi ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanununa göre tahsil edilmesi için ilamın mahallin en büyük mal memurluğuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,