Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/3478 K.2012/11140

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 3. madde uyarınca, Cumhuriyet Savcısının hazır bulunmadığı duruşmada verilen hükümlerin, aynı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin 3. fıkrası uyarınca temyiz süresinin bir ay olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 15.02.2005 gün, 6-16-14 sayılı kararında da açıklandığı üzere, cezanın belirlenmesi ve kişiselleştirilmesinin her bir olay yönünden farklı koşullara tabi olacağı, bu kuralın aksine davranışın denetim olanağını ortadan kaldıracağı gibi infazda da tereddütlere yol açacağı gözetilmeden, sanık hakkında her mağdura yönelik eylemin hüküm fıkrasında ayrı ve bağımsız değerlendirilmesi yerine yazılı şekilde bir kez hüküm fıkrası oluşturulup iki kez uygulanmasına karar verilmesi ve cezalar toplanarak hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine aykırı davranılması,

2- Dosya içinde 12.09.2011 tarihinde, mağdur ...’e 150 Euro karşılığı Türk lirası ve ...’a 200 Euro gönderildiğine dair havale kağıtlarının bulunması karşısında; muhataplarına ulaşıp ulaşmadığı araştırılmadan ve 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşulları değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,