Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/4432 K.2012/13269

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

26.09.2003 tarihli görgü tespit tutanağında, daire giriş kapısında zorlama izi ve kırık bulunmadığının tespit edilmesi, 27.02.2004 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre de, sağlam ve muhkem olduğu belirlenen kapının kilitlenmeden sadece çekilmek suretiyle kapatıldığının anlaşılması karşısında; kilitlenmeyen kapı ve kasası arasına sokulan cisimle kilit dili ittirilmek suretiyle açılmasının 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde belirtilen suni vasıta kullanmak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu, suç tarihi itibariyle zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşılmakla; tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesini isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Suça konu eşyanın ele geçmemiş olması karşısında, sanığın eyleminin tamamlandığı gözetilmeden eksik teşebbüs hükmünün uygulanması; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerini olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek hafif) maddesinde düzenlenen hırsızlık, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 53; 116/1, 53 maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, 765 sayılı TCK'nın 491/4, 61, 522 (pek hafif) maddeleri ile yapılan uygulamanın her durumda sanık lehine olması nedeniyle, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.