KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2012/5614 E., 2013/11453 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlığa teşebbüs
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçuna teşebbüs etme eylemleri nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
I) Sanık ... 'ya yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yakınanın zararının karşılanması, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış olması, yeni bir suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması gerekçe gösterilerek sanık hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde; hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalıp yakınanın herhangi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği bakımından her hangi bir değerlendirme de yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,
II) Sanık ...'e yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinin a bendinde yazılı '' kasıtlı bir suçtan mahkum olmama '' koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2012/5614, K. 2013/11453, 18 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama