Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/6492 K.2013/12748

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCY’nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/1. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozmak ve 151/1. maddesine uyan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesindeki 'lehe olan yasa önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ile belirlenir' hükmü karşısında sanık hakkında lehe olan 5237 sayılı TCK hükümlerine göre karar verildiği halde 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi gereğince sanığın cezasının ertelenmesi ve buna göre denetim süresi belirlenmesi gerekirken 647 sayılı yasanın 6. maddesi uyarınca erteleme kararı verilerek hükümde karışıklığa neden olunması,

2-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesi gereği, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğu dışında sanık hakkında TCK’nın 53.maddesinin uygulanmaması,