Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/6907 K.2012/14125

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddeleri uyarınca kural; lehe olan yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.

Ancak;

a)-Önceki yasaya göre, sonraki yasa suçun öğelerinde, değişiklik yapmışsa,

b)-Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,

c)-Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş, artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle, tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.

İnceleme konusu karara gelince:

Hükümlü ..., gece saat 23:30 sıralarında yakınana ait aracın kapısını diğer iki arkadaşıyla tespit edilemeyen bir biçimde açtıktan sonra aracı düz kontakla çalıştırıp çaldıkları, kaza yapınca aracın sonra da hükümlünün ele geçirildiği olayda; hükümlünün hırsızlık suçunu işlediği sabit görülerek, ...Asliye Ceza mahkemesinin kesinleşmiş 06.05.2004 tarih ve 2004/335 sayılı kararıyla.

765 sayılı TCK'nın 491/2, 522(pek fahiş) maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay hapis cezasıyla hükümlendirildiği, diğer sanığın temyizi üzerine 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın değerlendirilmesi için Mahkemesine iadesi üzerine duruşma açılarak hükümlü hakkında da uyarlama yapılarak 06.09.2006 tarihli verilen kararın temyiz üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin hükümlü hakkındaki uyarlama dosyasının genel yargılamaya tabi diğer sanık hakkındaki dava ile birlikte görülemeyeceği gerekçesiyle bozması üzerine,

Mahkemece hükümlü hakkında dosyaüzerinde lehe yasa değerlendirmesi yapılarak 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b., 143. maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay hapis cezasının hükümlü lehine olmadığından lehe kanun uygulaması yönünde karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de;

5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143/1. maddelerdeki hırsızlık suçunu oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle aynı Yasanın 61. maddesine uygun olarak temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılarak, uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,