Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/6910 K.2013/15970

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen karar, bildirilmiş olduğu adresinde ve aynı evde oturan annesine 06.10.2011 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, sanığın söz konusu tarihte başka suçtan...Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu anlaşıldığından, 27.10.2011 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

CMK'nın 232. maddesine aykırı olarak kararda, suç yerinin belirtilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüş.

5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü saati belirlenemeyen bir zamanda TCDD Halkalı Tren İstasyonu İaşe Merkezine camı zorlayarak açmak suretiyle giren sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1 ve 151. maddelerinde belirtilen konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar vermek suçları yönünden, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” hükümlerinin de değerlendirilmesi sonucunda uygulamaya göre lehe Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi her durumda 765 sayılı TCK’nın açıkça sanık lehine olması,

sanığa ait nüfus ve sabıka kayıtlarının da 28.09.2011 günlü oturumda okunduğunun anlaşılması karşısında. Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

765 sayılı TCK’nın sanık yararına olduğu kabul edildiği halde, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesine aykırı olarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesi ile de hüküm kurularak karma uygulama yapılması,