Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/7226 K.2013/18161

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

dosya kapsamına göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/2 ve 151/1 maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçunu da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip,

sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, yapılan uygulamanın lehe olması ve karşı temyiz bulunmaması karşısında, bozma nedeni yapılmamıştır.