Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/8095 K.2013/18216

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın suç tarihinde katılanın oturduğu daire kapısının önünde önce kendilerinin Adıyaman'dan geldiklerini ve Abdulkadir Geylani'ye bağlı olduklarını söyleyerek katılanda güven telkin ettiğinin, sonra katılanın ve eşinin üzerindeki büyüleri yok etme bahanesiyle yatak odasından altınlarını getirmesini sağladığının, sanığın altınları önce beze sonra da yastıklara bağlayıp bu sırada el çabukluğu ile altınları alıp evden ayrıldığının anlaşılması karşısında;

sanığın ve yanındaki şahsın eyleminin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.04.2013 tarih, 2012/6-1556 esas 2013/109 sayılı kararında da belirtildiği üzere TCK'nın 158/1-a maddesinde yer alan dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olacağı gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,