Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/8199 K.2013/16450

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, kapıları kilitli olarak park halinde bulunan otomobili hırsızlamak şeklinde beliren eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, anılan maddenin (b) ve (e) fıkralarının birlikte uygulanması,

2-Sanık hakkında iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da tanınmaksızın tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun yalnızca kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Kabule göre de;

4-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7-8. madde ve fıkralarının uygulanmasına esas alınan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2005/313-382 sayılı ilamındaki 5237 sayılı TCK’nın 158/1, 43/1, 62/1, 53/1, 63 maddeleri gereğince hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının tekerrüre esas alındığının belirtilmesi gerekirken, ilamdaki tüm cezaları içerecek biçimde hüküm kurulması suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,