KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2012/934 E., 2013/10820 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık ve iftira
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
242 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında müştekiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanığın suç tarihinde bina niteliğindeki müşteki ...’nun yetkilisi olduğu .. mağazası ile müşteki ...’in yetkilisi olduğu ... mağazasından gerçekleştirdiği hırsızlık eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanık ...’ın, 06.01.2009 günü ... mağazasından hırsızlık yaptıktan sonra kendisini yakalayan kolluk görevlilerine adının “... ” olduğunu söylemesi üzerine, bu bilgi doğrultusunda yakalama tutanağı düzenlenmiş, sanık savunmasında da ... ’in kendi arkadaşı olduğunu beyan ettiği anlaşılmış ise de; gerçekte ... isminde bir şahsın varlığının tespiti halinde TCK'nın 267/1. maddesi delaletiyle 268. maddesi uyarınca ''iftira'' suçundan; gerçekte böyle bir şahsın varlığının tespit edilememesi halinde ise TCK'nın 206. maddesi uyarınca ''yalan beyan'' suçundan sanığın sorumlu tutulacağı gözetilerek,
... isimli gerçek kişinin varlığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yetinilerek, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2012/934, K. 2013/10820, 15 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama