Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/11316 K.2014/9514

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemede; O yer Cumhuriyet Savcısının, Y.C.G.K.'nın 06.11.2007 tarih ve 167/222 sayılı kararına istinaden CMUK'un 310 maddesinin 3. fıkrasının kıyasen uygulanması suretiyle tefhim tarihinden itibaren “bir ay” içinde kararı temyiz etmesi gerektiği halde, bu süre geçtikten sonra hükmün 03.05.2011 hakim havaleli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla, CMUK'un 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE, Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin, 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendinin iptaline ilişkin 2006/65-2009/114 sayılı kararının yürürlük tarihi olan 07.10.2010 tarihi ile 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddenin yürürlük tarihi olan 14.04.2011 tarihleri arasında gerek doğrudan hükmolunan gerekse de hapis cezasından çevrilen tüm adli para cezalarının -miktarına bakılmaksızın- temyizi kabil olduğunun anlaşılması karşısında,

karar tarihi olan 17.02.2011 itibariyle suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan neticeten hükmolunan 1.320 TL adli para cezası temyizi kabil kararlardan olduğundan, tebliğnamede yer alan ve mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasının miktar itibariyle kesin olduğuna değinen düşünce benimsenmemiş; olayın saat 18:00 sıralarında meydana geldiğinin suça sürüklenen çocuğun beyanıyla sabit olduğu,

olay tarihinde Diyarbakır İl Merkezinde güneşin kış saati uygulamasına göre 16:18'de battığının anlaşılması karşısında, eylemin gece işlendiği kabul edilerek hırsızlık suçu açısından TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezada arttırım yapılmasında ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu açısından TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiş; mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmadığının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.