Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/11823 K.2014/15209

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin ikamet ettiği apartmanın merdiven boşluğuna girmesi ile müştekiye karşı geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da işlediği anlaşıldığından sanık hakkında bu suçtan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü, müştekinin ikamet ettiği apartmanın merdiven boşluğunda bulunan bebek arabası ile içindeki çarşafı çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı yasanın 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması,

2-Sanığın hırsızlık eyleminden sonra apartman kapısının önünden geçerken müşteki tarafından tişörtünün altına sakladığı çarşafla yakalandığı, kolluk kuvvetlerine bebek arabasının yerini göstererek müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasında yer alan ve koşullu salıverme tarihine kadar süren hak yoksunluğunun sadece sanığın “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından olduğunun gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,