Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/12080 K.2014/10885

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık suçunun işleniş biçimi ile sanığın kastı verilen cezada alt sınırdan ayrılmayı gerektirir bir neden ise de, suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında; suçun teşebbüs aşamasında kalması ve herhangi bir zararın da meydana gelmediğinin anlaşılması karşısında yerinde olmayan gerekçeyle en üst sınırdan hüküm kurmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık hakkında, TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken sanığın suç yolunda katettiği mesafe, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönüne alınarak üst sınıra yakın bir oranda indirim yapılması yerine, 2/5 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi ve 5275 sayılı CGTİHK'nun 108/2. maddesi uyarınca sanığın tekerrüre esas birden fazla ilamı olduğundan, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1134 esas - 2008/334 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 2 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti yerine, en ağır cezayı içeren Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/124 esas - 2007/1210 karar sayılı ilamı ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi,