Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/12303 K.2014/12196

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

29.03.2011 tarihli kamera görüntüleri izleme tutanağı ve sanık savunması içeriğine göre, sanığın müştekinin düşürmüş olduğu cüzdanı alarak cebine koyduğu ve yürümeye devam ettiği, bir süre sonra cüzdanı suçun üzerine kalabileceğinden bahisle polise teslim etmeyerek çöp kutusuna attığına dair hayatın olağan akışına uygun düşmeyip inandırıcı da olmayan savunması, ve katılanın ifadesinde belirttiği içinde altın ve para olan cüzdanının bulunamamamış olması karşısında; sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünde isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma isteyen (1) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçirilmiş eşya üzerinde tasarruf suçu, 5237 sayılı TCK'nın 160/1 maddesi kapsamında şikayete tabi olup suç tarihinde yürürlükte bulunan anılan Kanunun 73/8. maddesine göre uzlaşma kapsamında olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca sanık ile katılana usule uygun şekilde uzlaşma teklif edilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,