Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/13212 K.2014/23348

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde mağdurların ikamet ettiği apartmana girip bodrum katta bulunan mağdurlara ait iki ayrı kömürlük odası kapı kilitlerini kesmek suretiyle açıp suça konu eşyaları çaldığının anlaşılması nedeniyle, sanık hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suç tarihinde geceleyin saat 04.00 sıralarında aracında suça konu eşyalarla birlikte yakalandıktan sonra 26.03.2011 tarihinde alınan müdafiili soruşturma savunmasında, mağdurların ikamet ettiği apartmanın kömürlüğünden hırsızlık yaptıktan sonra aracına binip giderken polislerin durdurduğunu belirtmesi karşısında; oluşa uygun soruşturma beyanına göre suçun gece işlendiği gözetilmeyerek TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca uygulama yapılmaması,

2-Sanığın suç tarihinde geceleyin saat 04.00 sıralarında aracında suça konu eşyalarla birlikte yakalandıktan sonra suçunu ve eşyaları nereden aldığını net adres belirtmese de yer olarak belirtmesi ve göstermesi üzerine henüz müracaatı ve suçtan dahi olmayan mağdurların kömürlüklerinden hırsızlık yapıldığını anlayıp eşyalarını teşhis ile teslimlerinin yapıldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

3-Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/342-746 E-K. sayılı ilamında da TCK'nın 58. maddesinin uygulanması nedeniyle sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,