Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/13364 K.2013/17566

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında Mühür Bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca dosyanın iadesinin sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olup, mühür bozma suçundan kurulan ilk hüküm ve bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, katılan vekilinin mühür bozma suçundan kurulan 09/06/2011 tarih, 2011/59 esas ve 2011/418 karar sayılı hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında Elektrik Enerjisi Hakkında Hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Mahkemece verilen 09.06.2011 tarihli ilk kararın temyiz üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesi ile iadesinden sonra, sanık hakkında 6352 sayılı Kanunun değerlendirilerek elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan verilen 18.07.2012 tarihli ek kararın katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2012 tarihli yazısı zuhulen yeniden 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesi ile iadesinden sonra verilen 16.01.2013 tarihli karar yok hükmünde olduğundan katılan vekilinin 18.07.2012 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,