Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/1419 K.2014/19016

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık M.. D..'un yokluğunda verilen karar, savunmasını yaparken beyan etmiş olduğu adresinde 27.06.2008 tarihinde eşine tebliğ edilmiş ise de; tebliğ tarihinde sanığın Amasya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın temyizinin süresinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

A- Sanık A.. M.. hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olması ve itiraz mercii tarafından itirazın değerlendirildiğinin anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, bu nedenle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine;

B- Sanıklar C.. Y.. ve M.. D.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, sanık A.. M.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanıklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin paylarına düşen miktarlar da ayrı ayrı alınması yerine, “ müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 Sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık A.. M.. müdafii ile sanıklar C.. Y.. ve M.. D..'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin cümlede “152,81 TL yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen hazine adına tahsiline” kısmının çıkarılarak, yerine “152,81 TL yargılama giderinden 50,93 TL'nin sanık C.. Y..'dan, 50,93 TL'nin sanık M.. D..'dan, 50,93 TL'nin sanık A.. M..'nden tahsiline” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C- Sanıklar C.. Y.. ve M.. D.. hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

1-YCGK'nın 16.04.2013 günlü, 2012/6-1307 Esas ve 2013/151 Karar sayılı kararı uyarınca iddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5271 Sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden ek savunma ile dava konusu dışına çıkılarak sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması;

Kabule göre de;

2-Sanıkların işyerinin eklentisi niteliğinde bulunmayan ve mağdur tarafından depo olarak kullanılan yere girerek hırsızlık eylemini gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,