KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/15464 E., 2014/13832 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Suça sürüklenen çocuk ... 18 yaşını ikmal ettiği 01.12.2009 tarihli duruşmada sorgusu yapılırken müdafi istemediğini beyan etmesi karşısında, sorgusunda önce mahkemece istem üzerine görevlendirilen müdafinin görevinin son bulduğu anlaşılarak yapılan incelemede,
Sanık CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE karar verilmesi,
II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Manisa Kapalı Cezaevinin 16.11.2007 tarihli yazısı ile 2007/119 tevkif müzekkeresinin infazına başlanmadan suça sürüklenen çocuk ...'ın tahliye edildiğinin belirtilmiş olması karşısında 5237 Sayılı TCK'nın 63. maddesi gereği sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Kullanım gereği açıkta bulunan motosikleti çalan sanığın eyleminin, TCK'nın 142/1-e. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı yasanın 141/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak
5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden “…ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kararı verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/15464, K. 2014/13832, 14 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama