Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/16128 K.2014/16630

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılan N.. D..’ın hükümden sonra ve 30.06.2011 havale tarihli dilekçesinde “17.05.2011 tarihli karar duruşmasında sanığın zararını karşılamadığını beyan ettiğini , ancak duruşmadan eve geldiğinde sanığın çalmış olduğu altınları 1 hafta öncesinde tam ve eksiksiz olarak diğer kardeşi A. C.’a kendisine iletilmek üzere verdiğini öğrendiğini , kardeşinin kendisine haber vermediği için de bunu mahkemede söyleyemediğini ,sanığın bu şekilde tüm zararını karşılamış olduğunu ” beyan ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca,sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şeklide 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakmaya hükmedilmesi,