Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/16164 K.2014/17306

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, 14.10.2010 tarihli Savcılık ifadesinde; dışarıda beklerken, yaşı büyük olduğu için hakkında ayrı dava açılan ...'in namaz kılmak için camiye girdiği, bir süre sonra elinde poşetle yanından geçtiği, kendisinin arkasından giderek ne olduğunu sorduğunda suça konu anfileri çaldığını söylediği,

anfileri satarak kendisine 5 TL para verdiğini beyan ederken, 31.03.2011 tarihli duruşma aşamasında alınan savunmasında, ... ile beraber camiye gittiklerini, kendisi namaz kılarken haberi olmadan ...'ın anfileri çaldığını, kendisinin de olayı ...'de buluştukları sırada öğrendiğini ve beraber suça konu anfileri sattıklarını beyan etmek suretiyle çelişkili ifadelerde bulunması ve anfiyi beraber sattıklarını ve karşılığında 5 TL aldığı yönündeki kaçamaklı ikrarı karşısında,

sanığın hırsızlık suçunu işlediğine ilşkin atfıi cürüm dışında delil bulunmadığı gerekçe kılınarak atılı suçtan beraat kararı verilmesi yönündeki tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 51/3. maddesi gereğince denetim süresi belirlenirken 1 yıl 1 ay 10 gün denetim süresi uygulanması yerine "1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" olarak yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanık ....'in, suça konu eşyaların bulunduğu imam odasının kilitli olan kapısını özel olarak kapı açtırmak için yaptırdığı anahtarla açtığını beyanı karşısında; suça sürüklenen çocuğun eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.