Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/16284 K.2013/23591

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... ve müdafisi ile sanık ... müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların yokluğunda verilen kararın, müdafiilerine tebliğ edildiği ancak bu müdafiilerin soruşturma aşamasında sanıkların savunmalarının alınması sırasında bulunup daha sonra baro tarafından görevlendirilmedikleri gibi vekaletnamelerinin de olmadığı anlaşılmakla, sanık ... ve sanık ... müdafiilerinin kararı temyiz etme yetkileri bulunmadığından ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ...'ın hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Yasa'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz istemlerinin REDDİNE,

II – Sanık ...'ın temyizine yönelik yapılan incelemeye gelince

Sanığın yargılandığı suç itibariyle zorunlu müdafilik durumunun söz konusu olmaması ve sanığın duruşmada savunmasını bizzat yapacağını beyan etmesi karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.