Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/1637 K.2014/7011

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ... müdafii hükmü temyiz ettiğinden, anılan Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak temyiz talebinin REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlığa teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından; sanıklar ... ve ... hakkında ise hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın aşamalardaki tutarlı anlatımlarında, polis tarafından teslim edilen 3 adet cep telefonu yanında eşinin pantolonundan da 65 TL paranın çalındığını beyan etmiş olması ve sanıkların polis tarafından kesintisiz izleme olmaksızın şüphe üzerine tesadüfen yakalandıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-08.06.2006 tarihli yakalama ve el koyma tutanağında, saat 04:40 sıralarında Mithatpaşa mahallesi 2824. Sokak üzerinde şüphe üzerine durdurulan ... plakalı araç içinde sanıklar ... ve ...’in yakalandığı, yine aynı sokak üzerinde yürüyen sanık ...’ın da kovalamaca ile yakalandığının belirtilmesi ve olay tarihinde de güneşin 05:17’de doğduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine uygun olarak, eylemin geceleyin işlendiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık ... hakkında TCK’nın 143 ve 116/4. maddeleri ile sanıklar ... ve ... hakkında ise TCK’nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,