Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/19535 K.2014/26481

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından; müştekinin 11.8.2009 günü saat 16.45 sıralarında çalıştığı inşaatın yan tarafında bulunan ve soyunma odası olarak kullanılan bölümde iş elbiselerini giyerek inşaatta çalışmaya başladığı, saat 18.00 sıralarında bu bölüme tekrar geldiğinde askıya asılı haldeki pantolon cebinden 2 adet cep telefonu ile içinde 20 TL para ve kimlik kartları bulunan cüzdanının çalındığını fark edip müracaatta bulunduğu, suça konu telefonlardan Samsung E-250 model cep telefonunun suç tarihinden sonra da müştekiye ait hazır kartla kullanılmaya devam edildiği ve çok kez el değiştirdiğinin tespit edildiği,

müştekiden çalınan diğer telefon olan Nokia 2600 model telefonun ise suç tarihinden bir gün sonra 12.8.2009 günü saat 9.27 de sanık Ü.. Ö.. aynı gün saat 11.45 ve 11.46 da ise sanık E.. K.. adına kayıtlı hatlar tarafından kullanıldığının anlaşıldığı, suça konu telefonun 13.8.2009 tarihinden sorgulama tarih aralığı olan 11.9.2009 tarihine kadar da hakkında beraat kararı verilen O.. Y.. tarafından kullanıldığı, sanık Ü..

Ö..'ün atılı suçu kabul etmediği, diş hekimi olduğu, gelir düzeyinin yüksek olduğu, hırsızlık yapmayacağı, görüşme dökümünde görünen hattın kendisine ait olmadığı, kimliğini her hangi bir şekilde kaybetmediği, bununla birlikte kimlik bilgileri kullanılmak suretiyle adına böyle bir hat çıkarıldığı yolunda savunmada bulunduğu, sanık E..

K..'nin, görüşme dökümünde görünen numaranın kendisine ait olduğu bu hattı 10 yıldır kullandığı, öncesinde Nokia marka ikinci el cep telefonu kullandığı, ancak ne zaman aldığını hatırlamadığını beyan ettiği, O.. Y..'ın ise sanık E.. K..'nin oğlu olan Ümit ile arkadaş oldukları ve aynı köyde oturdukları, 2009 yılında Ümit'ten Nokia marka bir cep telefonunu emaneten alarak bir ay kadar kullandığını söylediği, sanık Ü..

Ö..'ün Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/1664 soruşturma sayılı dosyasında kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle adına telefon hattı alan şahıslardan şikayetçi olduğu, bu dosya kapsamında suça konu hatta ilişkin abonelik sözleşmesinde atılı bulunan imzalar ile sanıktan sadır olan tatbike medar imzaların sahtecilik ve grafoloji uzmanı bilirkişi tarafından incelenmesinde, abonelik sözleşmesinde atılı bulunan imzaların Ü.. Ö..'ün eli ürünü olmadığının bildirildiği, sanık E..

K..'nin tarihini hatırlayamadığı bir zamanda ikinci el Nokia marka bir cep telefonu satın aldığı yolundaki savunmasının aksinin ise ispat edilemediği, sanıkların farklı yerlerde yaşayıp, birbirlerini tanımadıklarını beyan ettikleri bu halde aşamalarda suçu kabul etmeyen sanıkların, yüklenen suçu işlediklerini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku ilkesi uyarınca delil yetersizliği nedeniyle ayrı ayrı beraatleri yerine yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,