Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2015 K.2014/6271

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hırsızlık suçu nedeniyle sanık hakkında ceza tayin edilirken uygulama maddesinin TCK'nın 142/2-d maddesi yerine 142/2-b olarak yazılması sonuca etkili görülmediğinden ve yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihi itibarıyle güneşin doğuş saatinin 07.22 olup bir saat öncesinin geceye tekabül ettiği ve müştekinin aracını kilitlemek suretiyle parkettiği 25.12.2006 saat 22.30 ile sabah kalktığı saat 06.30 arasındaki belirsiz zaman diliminde otonun çalındığı ve sanığın olayı hatırmadığını savunduğunun anlaşılması karşısında, müştekiye yönelik eylemin şüphe bulunduğundan dolayı gündüz işlendiğinin kabulünün gerektiği gözetilmeden sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesiyle temel cezadan arttırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. T..'in temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması ile sanığın neticeten 3 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi itibarıyle güneşin doğuş saatinin 07.22 olup bir saat öncesinin geceye tekabül ettiği ve müştekinin aracını kilitlemek suretiyle parkettiği 25.12.2006 saat 22.30 ile sabah kalktığı saat 06.30 arasındaki belirsiz zaman diliminde otonun çalındığı ve sanığın olayı hatırmadığını savunduğunun anlaşılması karşısında, müştekiye yönelik eylemin şüphe bulunduğundan dolayı gündüz işlendiğinin kabulünün gerektiği gözetilmeden sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması,

2-Suç tarihi itibarıyle konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK.'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca taraflara uzlaşma teklif edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,