Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2206 K.2013/14303

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen karar, bildirmiş olduğu adresinde Tebligat Kanunun 21. maddesine göre 15.07.2010 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, sanığın söz konusu tarihte cezaevinde olduğu anlaşıldığından, temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Müştekiye ait işyerine vitrin camını kırarak girdiği sabit olan sanık hakkında, TCK'nın 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş; tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde aynı Yasanın 58. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cezaevi firarisi olarak yakalanan sanığın suçu ikrar edip, suça konu bir kısım eşyanın yerini göstererek soruşturma aşamasında müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle müştekinin rızası sorularak sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,