Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/24566 K.2015/9574

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca iade kararı sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçundan kurulan hükümle ilgili olup, mühür bozma suçundan kurulan ilk hüküm ve bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, iade kararından sonra mühür bozma suçu yönünden kurulan 05.02.2013 tarihli 2012/1600 Esas ve 2013/100 Karar sayılı ikinci karar yok hükmünde olup sanık ...' nun, mühür bozma suçundan kurulan 12.12.2011 tarihli 2011/502 Esas ve 2011/1171 Karar sayılı hükme yönelik temyiz talebi ile sanık ... müdafiinin elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçundan kurulan 05.02.2013 tarihli 2012/1600 Esas ve 2013/100 Karar sayılı hükme yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle değişik 5320 sayılı yasaya eklenen geçiçi 2.madde gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ...' nun temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın geçiçi 2.maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK'nın 272. maddesi (1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi) gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

1-05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı yasanın 82. maddesi ile davanın dayanağını oluşturan elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçunu düzenleyen, 5237 sayılı TCK' nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi yürürlükten kaldırılarak, aynı yasanın 83. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın karşılıksız yararlanma suçunu düzenleyen 163. maddesi ihdas edilerek, daha önce hırsızlık suçu olarak düzenlenen, abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisi, su ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi eylemlerinin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülmüş olduğunun gözetilmemesi,

2-Hakkında suça konu iş yerinde enerjisi kesilen sayaçtan kaçak elektrik kullandığına dair tutanaklar düzenlenen sanığın dava konusu tutanaklar itibariyle söz konusu sayacı kullanım süresi tespit edildikten sonra, mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak,

söz konusu iş yerindeki elektrikli aletlerin durumu itibariyle kurulu güç ve mümkün olduğu taktirde de faaliyet durumuna göre bu aletlerin çalışma süreleri belirlenip böylece söz konusu dönemde normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırıldıktan sonra bulunacak değerin tükettiği miktarla uyumlu olup olmadığına ve tutanak öncesi tüketimlerle tutanak sonrası tüketimler arasında fark oluşup oluşmadığına dair bilirkişiden rapor alınıp sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği belirlendikten sonra hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu,

yazılı şekilde karar verilmesi,

3-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanığı hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek,

sanığa bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanacak olan cezasız kaçak kullanım bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince haklarında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,