Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/254 K.2013/4675

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Lehe olan Yasanın belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılamasında, eski yasanın lehe olduğunun kabul edilmesi halinde önceki hükümde değişiklik yapılamayacağı gözetilmeden önceki hükümden farklı olarak 765 sayılı TCK'nın 81/2 maddesi uyarınca artırım yapılmaması,

2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 61, 81/2. maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 35, 53; 116/2-4, 53; 151/1, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları açısından 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, uygulamaya göre hükümlü yararına olan Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,