Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2573 K.2013/21978

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yasa yolu bildiriminde temyiz süresinin tefhim ve tebliğden itibaren başlayacağı belirtilerek yanıltıcı ifade kullanılması karşısında, sanığın kararın kendisine tebliğinden sonra verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımına kadar işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesi gereğince indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suçu işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmedilen kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaların 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince adli para cezasına veya maddede yazılı diğer seçenek ve yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3-Suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1 maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,

4-Suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5560 S.K.40. maddesi ile değişik olmayan 24. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın tür ve süresine göre uzlaşma hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,