Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2734 K.2013/41139

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen “3 yıl” hapis cezası üzerinden, aynı Yasa'nın 143. maddesi uyarınca takdiren 1/4 oranında artırım yapılması sonucu, “3 yıl 9 ay” yerine “4 yıl” hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2009 gün ve 2009/354-394 sayılı mahkumiyet hükmündeki 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e, 62, 52/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 2.000 Türk Lirası adli para cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince kesin olduğu ve bu nedenle tekerrüre esas alınmayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,