Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/27373 K.2013/39450

Hırsızlık suçundan sanıklar... ve ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/2, 55/3, 522 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 3.004.820.000,00 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmalarına, 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca cezalarının ertelenmesine dair Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2004 tarihli ve 2003/730 esas, 2004/772 sayılı kararının temyizini müteakip,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 12/10/2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 26/09/2004 gün ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca mahkemesince sanıkların hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın iadesi üzerine,

yeniden yapılan yargılama sonucunda, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23/1-2-3. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki 06/10/2004 tarihli ve 2003/730 esas, 2004/772 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2006 tarihli ve 2006/201-727 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 09.07.2013 tarihli ve 2013/11167/44332 sayılı Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2013 tarih ve 2013/246345 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24/09/2008 tarihli ve 2008/22700 esas, 2008/14606 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesinde yer alan "Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, sanıklar hakkında öncelikle suçun sabit olması halinde ceza hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ