Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/29861 K.2014/36587

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1- Sanığın savunmasında atılı suçu kabul etmemesi ve trafonun kardeşi S..T.. ile ortağı N..K...'a ait olduğunu söylemesi karşısında; ismi geçen kişilerin esaslı şekilde araştırılarak olayla ilgili bilgilerinin sorulması, gerekirse kolluk araştırması da yapılarak trafonun kim tarafından kullanıldığının kesin olarak tespit edilmesi ve sonucuna göre de sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de;

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek,

sanığa “bilirkişi tarafından ek raporla hesaplanacak normal tarifeye göre vergi dahil cezasız kaçak kullanım bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden zarar miktarı belirtmeyen eksik bildirimle yazılı şekilde karar verilmesi,