Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/3007 K.2014/4471

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık M.. T..'ün atılı suçları işlediğine ilişkin dosya kapsamında toplanan delillerin mahkumiyete yeterli olmaması karşısında; öncelikle, hurdacılık yapan A.

K.'nun hakkındaki evrak ile sanık Mahsun ve arkadaşlarının 26/03/2011 tarihinde mağdura ait anaokulunun bahçesinde yakalanmaları üzerine düzenlenen evrakın akıbetlerinin araştırılarak, dosya içerisine getirtilip duruşmada incelenmesi sureti ile tespit edilecek bulguların denetime olanak sağlanacak bir şekilde duruşma tutanağına aktarılması; haklarında 12 yaşından küçük olmaları nedeniyle ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilen H.

K. ve E. K.'nun tanık sıfatı ile duruşmaya çağrılarak, emniyette bilgi sahibi olarak verdikleri ifadeleri de okunmak sureti ile 24/03/2011 tarihinde meydana gelen hırsızlık eylemi konusunda beyanlarının alınması; diğer yandan, hurdacı A. K.'nun da duruşmaya çağrılarak, suça konu hurda malzemeleri aldığı şahıslardan birinin sanık M..

T.. olup olmadığı yönünde mümkünse yüz yüze, olanaklı değilse sanık Mahsun'un teşhise elverişli fotoğrafları üzerinden teşhis işleminin yaptırılması ile delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların belirtilen süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılması şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesi ile yetinilmesi yerine infazı kısıtlar şekilde “ kamu kurumunda temizlik, inşa, yapım v.s. iş kollarında “ çalıştırılmasına hükmedilmesi;

3-Hırsızlık eyleminin birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin kabul edilmesine karşın, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayin edilmesi;